اگرچه طلا در حالت توده اي ماده اي خنثي به شمار مي‌آيد اما از آنجايي که در مقياس کوچک نانو همه چيز متفاوت است، اين ماده با ارزش نيز مستثني از اين قاعده نبوده و خواص شيميايي، مکانيکي، الکتريکي و مغناطيسي شگفت آوري پيدا مي‌کند؛ به‌طوريکه حتي مي‌توان از آن بعنوان يک نانو کاتاليزور و يا به‌صورت حسگرهاي الکتريکي و شيميايي استفاده نمود.
در همين راستا گروهي از فيزيکدانان در آمريکا طي آزمايشاتي به يافته‌هاي مهمي دراين باره رسيدند. آنها در تحقيقات خود متوجه شدند که اعمال ميدان الکتريکي خارجي به سطحي از اکسيد منيزيوم داراي نانوخوشه‌هاي طلا موجب تغيير ساختار سه بعدي آن (در اين آزمايش هرم‌هاي چهارگوش) به ساختاري مسطح با نانوخوشه‌هايي از طلا به حالت جزيره اي مي‌شود. آنها در کمال تعجب دريافتند که قطع اين ميدان يا تغيير جهت آن موجب مي‌شود تا دوباره اين ساختارها به حالت اول خود برگردند. به علاوه آنها دريافتند که فعاليت شيميايي اين نانوخوشه‌هاي طلا تحت تأثير اين ميدان به ميزان قابل توجهي تغيير مي‌کند. اين دانشمندان علت اين پديده را تجمع بار الکتريکي اضافي در فصل مشترک خوشه‌هاي طلا و سطح اکسيد منيزيوم بر اثر وجود زير لايه نقره مي‌دانند.
آنها در اين تحقيق همچنين براي نخستين بار دريافته‌اند که اکسيژنه کردن نانوسيمهاي طلا موجب مي‌شود که اين نانوسيمها بر اثر کشيده شدن تا يک طول مشخص (به اندازه شش اتم طلا و يک مولکول اکسيزن) همانند طلاي خالص خاصيت رسانايي داشته باشند اما با کشيده شدن بيشتر به عايق تبديل شوند و با کمي انقباض دوباره مي‌توان همان حالت رسانا را ايجاد کرد. به باور اين محققان در آينده بشر خواهد توانست با ساخت نانوسوئيچهاي تبديلي عايق به رسانا حساس به فاصله، از اين خاصيت بعنوان پارامتري براي تغيير کنترل شده خواص فيزيکي و شيميايي مواد در مقياس نانو استفاده کند.